Een nieuw begin?    

U heeft er even op moeten wachten. Ik vocht met een dilemma.

Het oude jaar is voorbij. En het nieuwe is goed begonnen. Een paar Franse lolbroeken, niet gehinderd door enige vorm van religieuze overtuiging, lachend en grappend over alles, ontdaan van enig soort fanatisme, nietsvermoedend, volkomen onschuldig, vermoord door een stelletje griezels onder het mom van een soort “religieus” besef.

Nu gaat dat natuurlijk al zo sinds de “beschaving” zijn intrede heeft gedaan. Religie. Het volk bleek er makkelijk mee te manipuleren, en uit naam van welke hogere macht dan ook zijn miljoenen aan hun eind gekomen. Reken maar dat het er tijdens de kruistochten ook niet kinderachtig aan toe ging.

Wat me al een tijdje plaagt, is het idee dat ik wel leuke verhaaltjes over bootjes kan bedenken maar dat ik daarmee niet echt een bijdrage lever aan een vreedzame samenleving. Ik schrijf een stukkie, lees het glimlachend nog eens na, en realiseer me dat het geleuter eigenlijk inhoudsloos is. En dan is het: select all, delete…

En dus loop ik al een hele tijd met de vraag: “Hoe zijn bootjes en wereldvrede gerelateerd?”

Beginnend bij mezelf: Ik heb dat ding juist om aan de orde en de beschaving te ontsnappen.

Zeilen. Het controleren van de chaos eist de aandacht en leidt af van dagelijkse beslommeringen. Rust en stabiliteit zijn geboden. Het harmoniemodel. Ik pijns er niet over om mijn fokkemaat de schedel in te slaan. Hij is mijn bondgenoot en op dat moment is Aeolus de enige god met wie we iets van doen hebben. Zeilen is een aaneenschakeling van kleine en grotere rampen die je allemaal zo charmant mogelijk probeert af te wenden. Dat kun je beter samen doen. Chaos in de omstandigheden resulteert dus in vrede.

Zou het dan wellicht andersom precies hetzelfde werken? Zou orde resulteren in oorlog? Alles keurig voor elkaar, alles geregeld, dit stukkie is van mij, dat stukkie is van jou, keurig opgetekend door een ambtenaar. Allemaal glashelder. Daarmee doen ook bezit en persoonlijke rijkdom hun intrede. En dus afgunst, want de buurman heeft drie geiten meer, kijk maar, dat staat in dit officiële document. En het ligt voor de hand dat daar bonje van komt.

Vóór de beschaving hobbelden mensachtigen rond in groepjes. Beetje jagend, beetje verzamelend. En ze hadden allemaal goden, rituelen en heilige dieren en weet ik veel wat. Maar die groepjes hobbelden allemaal rond in chaos en maakten er het beste van. Helemaal geen tijd voor oorlog, en al helemaal geen behoefte aan geconstitutionaliseerde religie. Lekker makkelijk.

We kunnen natuurlijk niet terug, maar wat nu te doen? We hebben nu orde, chaos, oorlog, vrede, èn bootjes dus. Religie past daar eigenlijk niet eens bij, want dat was een bijprodukt van beschaving, en beschaving was orde. Bootje hoeft niet per se een bootje te zijn. Laten we het bootje definiëren als een middel om af en toe de orde te ontvluchten.

Voor mij is het eigenlijk wel helder. Als ik maar af en toe de orde kan ontvluchten is dat voor mij voldoende om een vreedzaam mens te blijven. Eigenlijk verdient dus ieder mens een droom, een vlucht uit de orde, het recht op chaos, het aangewezen zijn op je naaste en bovenal zelfbeschikkingsrecht. Dat laatste kan wel eens worden vertroebeld door religie, een bijprodukt van de beschaving, de orde. Die moordenaars zouden af en toe eens een stukkie moeten gaan zeilen.

Voor diegenen die uit naam van “iets” menen de wereld recht te moeten doen door hun naaste te vermoorden is er natuurlijk hoop. Nadat zij de wereld in chaos hebben gestort, zal er volgens bovenstaande theorie weer vrede heersen…

Een nieuw begin…

Tot slot:
Of dat moorden nou wel of niet beschaafd is, is een vraag die ik echt niet meer kan beantwoorden. Ik begrijp van die beschaving eigenlijk niets. Ik heb er ook eigenlijk liever helemaal niets meer mee te maken.

Ik ga liever een stukkie varen, en iedereen mag mee…