De moderne mens is maar druk. Niets loopt zoals het eigenlijk zou moeten, het werk eist veel te veel vrije tijd en de overige beslommeringen zijn doorgaans ook niet van animerende aard. Herkenbaar?
Je moet er even uit…

Als het dan lukt om op vrijdagavond aan boord te stappen van je boot, het huikje er af te halen, het fokje aan te slaan en alles in gereedheid te brengen, vervolgens in het puntje met je lief te overnachten met de kajuit lekker open, om in het holst van de ochtend de zeiltjes te hijsen en uit te varen, dan heb je eindelijk een moment voor jezelf en een moment voor elkaar.
Je bent er namelijk even helemaal uit.

En dat is de clou. Als de dauw nog van het Dacron in je gezicht spettert terwijl je de vallen doorzet realiseer je het je maar al te goed: Daar heb je dat bootje voor. Je eigen mini-universum.
Je bent er namelijk even helemaal uit.

Op het moment dat je weet dat het opkruisen wordt naar je bestemming leg je je erbij neer dat het 3 keer zo lang gaat duren. De natuur dirigeert. Dat is zeilen. Hoe het is, is het, waar je naartoe moet, daar moet je naartoe en meer dan je best kun je niet doen. Klaar. En gaan… En dan is je kop even leeg. Je kijkt naar de Windex, je sjort eens aan een touwtje en als het bootje lekker loopt is het leven goed.
Je bent er namelijk even helemaal uit.

We hebben een mooi seizoen gehad. Flink mijlen gemaakt ook. De stress is een beetje uit het lijf. We kunnen er wel weer even tegen. Ik realiseer me dan ook wat een voorrecht het is om zoiets te kunnen doen. We moeten best op de kleintjes letten, maar dat bootje kunnen we ons permitteren. En het is altijd fijn aan boord.
Je bent er namelijk even helemaal uit.

Ome Henk is het daar helemaal niet mee eens. Ome Henk moet niets van zeilen weten, die wordt in de haven al zeeziek. Maar Ome Henk heeft een caravan, en die gaat naar het Schwarzwald, met de sleurhut, en eet daar schnitzel en bratwurst mit sauerkraut, drinkt een lekker biertje en is volmaakt gelukkig. Hij beleeft natuurlijk uiteindelijk eigenlijk precies hetzelfde genoegen.
Hij is er namelijk even helemaal uit.

Hoe zal ik ‘m dat eens uitleggen?